تلفن و سکوت
دلم پر از غم است
هیچکس راندارم که احساساتم را برایش بگویم و یا حتی درددل کنم
موبایلم را برمیدارم.
به یکی از آن فلان فلان شده های قدیم زنگ میزنم.(جوابم را نمیدهد)
به او پیامک میدهم.(باز هم بی جواب می مانم)
فقط اینجا مینویسم.درد تنهایی من تمامی ندارد.
دلخوشم به آدم هایی که در خیابان میبینم.
دلخوشم به شادیهایی که هیچ ربطی به من ندارد.
انگار سالهاست مرده ام.و جنازه ام بار سنگینی است که هرروز بر دوش میکشم.
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۴۰۳/۰۵/۲۴ ساعت توسط امیر
|